سابق اينگونه بود که مداح ، اشعار حماسي و عاطفي را با سوز و گداز خاصي مي خواند و تاثير آن نيز غالبا بر دل و جان شنوندگان تا مدتها پابرجا بود . اما امروزه نه از اشعار حماسي خبري هست و نه از اشعار عاطفي به معناي واقعي آن . امروز ، آنچه مهم مي نمايد ، ريتم و آهنگي است که بر مبناي آن قرار است همه سينه بزنند و يا عزاداري کنند .  

حتما يادتان هست امام عزيز را که خود بزرگترين رهرو و گريه کن شهيدان کربلا بوده و هست . محرم هر سال که در حسينيه جماران مراسمي برپا بود ، مداح پيري را دعوت مي کردند تا در حضور امام مداحي کند . او کسي نبود جز ، حاج آقا کوثري که با صداي محزون و پر اخلاصش و البته به دور از هر گونه تحريف و بدعت ، مصيبت هاي کربلا را مي خواند و امام بزرگوار ، اشک مي ريخت و آرام سينه مي زد. يا مراسمهاي مختلفي که هر ساله در حضور رهبر بزرگوار انقلاب برگزار مي شود ، هيچگاه ديده نشده که آن مواردي که قبلا از آن صحبت کرديم در حضور ايشان انجام شود . حتي ايشان ، در جلسات مختلفي که با مداحان داشته اند از آنان خواستند که در بزرگداشت اين حادثه بايد به سه عنصر منطق و عقل، حماسه و عاطفه پرداخته شود. اما متاسفانه در مجالس ما معمولاً فقط به بخش عاطفه و جنبه مظلوميت آن حضرت و اصحاب و اهل بيتش پرداخته مى شود. مساله ديگر ، ناديده گرفتن فلسفه عزاداري و پرداختن به موضوعاتي است که اصلا هيچگونه ربطي به اصل بزرگداشت قيام کربلا ندارد . به عنوان مثال ، حرکت دادن علم هاى بسيار سنگين در دسته ها که معمولاً عامل رقابت ميان دسته ها است . حتي براي اين علمها ، قوانين خاصي را ساخته اند که مثلا اگر علمي از يک هيئت به سمت دسته ديگر مي رود ، علم آن دسته نيز بايد به استقبال اين علم بيايد و دقايقي فقط به سلام و جواب خاص آن دو علم ، پرداخته مي شود . گاهي اوقات ، مساله از اين هم فراتر رفته تا جايي که براي اين علمها کرامات خاصي هم ساخته شده است .

« ظاهراً اين رسم در دوران قاجار از قفقاز به ايران سرايت کرده و هيچ منشاء عقلانى ندارد. بهتر است به جاى اين علم ها از پرچم هاى الله اکبر و لااله الاالله و از پارچه  نوشته هاى مزين به سخنان امام حسين عليه السلام که ضمناً فلسفه و پيام قيام ايشان را مشخص مى کند استفاده شود تا بر معارف مردم افزوده شود.بجا است افراد موجه، مثلاً  روحانيون و دانشگاهيان موثر و محبوب در ميان مردم، اين گونه دسته ها را راه اندازى و ساماندهى کنند تا به تدريج خرافات از دسته هاى عزادارى ما زدوده شود.خلاصه کلام اينکه بايد عزادارى هاى امام حسين عليه السلام را از حالت سرگرمى و يک عادت سالانه خارج کنيم تا اين منبع عظيم نيرو همچنان موجب تهذيب و جنبش جامعه اسلامى و مايه هراس ظالمان جهان باشد. اين امر، عزم ملى و روشن بينى و همکارى و همدلى روحانيت و مردم را مى طلبد که به فضل خدا همه اين عوامل موجود است » 1

پاورقي :

1- سايت خيمه