در مصيبتها چون آزادگان شکيبايى بايد و يا چون نادانان فراموش کردن شايد . [نهج البلاغه]
سه‏شنبه 15 آبان 1386 , ساعت 12:59 عصر

آيا مي‏توان تو را ديد، تو را شنيد؟...


آيا مي‏توان با تو گريست، با تو خنديد؟


آيا مي‏توان با تو پرواز کرد تا آسمان، با تو نشست بر خاک؟


آيا مي‏توان با تو غروب، دلتنگ شد، غربت را فرياد زد؟


آيا مي‏توان با تو آه را معنا کرد، دردها را درمان؟


آيا مي‏توان با تو بغضها را شکست، غصه‏ها را گفت؟


آيا مي‏توان با تو چشمها را بست، اشکها را شست؟


آيا مي‏توان با تو جاري شد، رفت، مرد...